Advocaat vreemdelingenrecht

Een advocaat vreemdelingenrecht in Turnhout (een grensstad in Noorder Kempen) krijgt zeer vaak cliënten met de Nederlandse nationaliteit over de vloer welke gebruik willen maken van de soepelere Europese en nationale Belgische wetgeving om hun buitenlandse partner via gezinshereniging een verblijfsrecht in België te doen toekennen.

De voorafgaande standaard te vervullen voorwaarde om tot een gezinshereniging te kunnen komen voor een buitenlandse partner van een Unieburger is het bekomen van de overschrijving van een verklaring van wettelijke samenwoonst met de buitenlandse partner of de voltrekking van een huwelijk tussen de Unieburger en de buitenlandse partner.

We gaan hier meer specifiek in op de gezinshereniging op basis van enerzijds de overschrijving van een verklaring van wettelijke samenwoning en anderzijds op basis van een deugdelijk bewezen duurzame relatie.

De voorwaarden voor gezinshereniging in het eerste geval zijn de volgende: beide partners dienen een wettelijk geregistreerd partnerschap te hebben, de aanvrager dient het bewijs te leveren dat hij of zij een duurzame en stabiele relatie heeft met de EU partner, beide partners dienen ongehuwd te zijn en dienen geen duurzame relatie te hebben met iemand anders, je mag geen familie zijn van je partner, er mag geen definitieve weigeringsbeslissing zijn om te huwen, je moet beiden ouder dan 21 jaar zijn, je moet een ziekteverzekering hebben en een gezinscel vormen met je EU partner en je EU partner moet voldoende bestaansmiddelen hebben (indien hij niet werkzaam is in België).

Er is in dat geval nu maar sprake van een “duurzame en stabiele relatie” als je kan bewijzen dat je

–        gedurende minstens 1 jaar, voorafgaand aan de aanvraag, onafgebroken in België of een ander land samenwoonde

of

–        elkaar tenminste 2 jaar kent en bewijst dat je regelmatig, telefonisch, via briefwisseling of elektronische berichten met elkaar contact onderhield. Binnen die 2 jaar moet je mekaar minstens 3 maal ontmoet hebben en die ontmoetingen moeten in totaal 45 of meer dagen betreffen

of

–        je moet een gemeenschappelijk kind hebben.

 

Veel buitenlandse partners van een Unieburger kunnen vaak niet voldoen aan deze voorwaarden en kiezen derhalve voor de aangifte van huwelijk om de voornoemde voorwaarden te vermijden.

Er is nu evenwel een relatief onbekend en dus ook onbemind (recent) artikel 47 van de Vreemdelingenwet dat stelt dat ook partners die niet voldoen aan 1 of meerdere voorwaarden voor een verblijf als wettelijk geregistreerd partner, een beroep kunnen doen op artikel 47 van de Vreemdelingenwet dat stelt dat ook de partner met wie de Unieburger een “deugdelijk bewezen duurzame relatie” heeft, een gezinshereniging kan aanvragen.

Zo zou het kunnen dat het gaat om een partner met wie de Unieburger nooit een partnerschap geregistreerd heeft. Of er is wel een partnerschap geregistreerd maar de partners kunnen het stabiele en duurzame karakter van hun relatie niet bewijzen aan de hand van 1 van de 3 mogelijkheden zoals hierboven besproken (artikel 40 bis, §2, 2e van de Vreemdelingenwet).

De partner die zich op deze bepaling wenst te beroepen moet enkel het bestaan bewijzen van zijn relatie met de unieburger, evenals het duurzame karakter ervan.

Dit laatste mag de buitenlandse partner met elk passend middel bewijzen.

Bij het onderzoek naar het duurzame karakter van de relatie houdt de Dienst Vreemdelingenzaken rekening met de intensiteit, de duur en de stabiele aard van de banden tussen de partners.

Indien de partner van de Unieburger derhalve beroep doet op artikel 47 van de Vreemdelingenwet zijn de voorwaarden die gelden voor de partners die een wettelijk geregistreerd partnerschap hebben, niet van toepassing.

Dit maakt met andere woorden dat “enkel” een “deugdelijk bewezen duurzame partnerrelatie” moet bewezen worden en dat aan de overige voorwaarden zoals deze gelden voor wettelijk geregistreerde partners, niet moet voldaan worden.

Gezien dit artikel relatief nieuw is (ingevoerd bij de wet van 19/3/2014) bestaat er omtrent deze topic nog weinig rechtspraak en rechtsleer.

De invulling van deze (zeer interessante) mogelijkheid om tot een gezinshereniging te komen dient derhalve nog te gebeuren door de rechtspraak van de hogere rechtscolleges.

Wordt vervolgd.